Analiza porównawcza importu i eksportu koksu naftowego w 2021 r. i pierwszej połowie 2020 r.

Całkowity wolumen importu koksu naftowego w pierwszej połowie 2021 r. wyniósł 6 553 800 ton, co stanowi wzrost o 1 526 800 ton, czyli 30,37% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Całkowity eksport koksu naftowego w pierwszej połowie 2021 r. wyniósł 181 800 ton, co stanowi spadek o 109 600 ton, czyli 37,61% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku.

 

Całkowita wielkość importu koksu naftowego w pierwszej połowie 2021 r. wyniosła 6 553 800 ton, co stanowi wzrost o 1 526 800 ton, czyli 30,37% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Trend importu koksu naftowego w pierwszej połowie 2021 r. jest zasadniczo taki sam jak w pierwszej połowie 2020 r., jednak ogólna wielkość importu wzrosła, głównie z powodu słabego popytu na ropę naftową w 2021 r. oraz niskiego obciążenia rozruchowego rafinerii. W rezultacie krajowa podaż koksu naftowego była ograniczona.

 

W pierwszej połowie 2020 r. głównymi importerami koksu naftowego były Stany Zjednoczone, Arabia Saudyjska, Federacja Rosyjska, Kanada i Kolumbia, spośród których na Stany Zjednoczone przypadało 30,59%, na Arabię ​​Saudyjską 16,28%, na Federację Rosyjską 11,90%, na Kanadę 9,82%, a na Kolumbię 8,52%.

 

W pierwszej połowie 2021 roku import koksu naftowego pochodził głównie ze Stanów Zjednoczonych, Kanady, Arabii Saudyjskiej, Federacji Rosyjskiej, Kolumbii i innych krajów, z czego 51,29% przypadało na Stany Zjednoczone, 9,82% na Kanadę i Arabię ​​Saudyjską, 8,16% na Federację Rosyjską, a 4,65% na Kolumbię. Porównując kierunki importu koksu naftowego w 2020 roku i w pierwszej połowie 2021 roku, stwierdzamy, że główne kierunki importu są zasadniczo takie same, ale różnią się wolumenem, przy czym największym kierunkiem importu pozostają Stany Zjednoczone.

Z perspektywy popytu na importowany koks naftowy w dalszej części łańcucha dostaw, obszar „fermentacji” importowanego koksu naftowego koncentruje się głównie we wschodnich i południowych Chinach, a trzy główne prowincje i miasta to odpowiednio Szantung, Guangdong i Szanghaj, z czego prowincja Szantung odpowiada za 25,59%. Natomiast północno-zachodnia część i region wzdłuż rzeki, w których odbywa się fermentacja, są stosunkowo niewielkie.

 

Całkowity eksport koksu naftowego w pierwszej połowie 2021 r. wyniósł 181 800 ton, co stanowi spadek o 109 600 ton, czyli 37,61% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Trend eksportu koksu naftowego w pierwszej połowie 2021 r. różni się od trendu z 2020 r. W pierwszej połowie 2020 r. ogólny trend eksportu koksu naftowego w pierwszej połowie 2020 r. wykazuje tendencję spadkową, podczas gdy w 2021 r. eksport najpierw rośnie, a następnie spada, głównie z powodu niskiego obciążenia początkowego krajowych rafinerii, ograniczonej podaży koksu naftowego oraz wpływu zagranicznych wydarzeń związanych ze zdrowiem publicznym.

Głównym kierunkiem eksportu koksu naftowego są Japonia, Indie, Korea Południowa, Bahrajn, Filipiny i inne miejsca, przy czym na Japonię przypada 34,34%, na Indie 24,56%, na Koreę Południową 19,87%, na Bahrajn 11,39%, na Filipiny 8,48%.

 

W 2021 roku eksport koksu naftowego kierowany był głównie do Indii, Japonii, Bahrajnu, Korei Południowej i Filipin, z czego 33,61% przypadało na Indie, 31,64% na Japonię, 14,70% na Bahrajn, 9,98% na Koreę Południową i 4,26% na Filipiny. Dla porównania, w 2020 roku i w pierwszej połowie 2021 roku kierunki eksportu koksu naftowego były zasadniczo takie same, a wolumen eksportu miał różne proporcje.


Czas publikacji: 06-01-2022